Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/6680 K.2011/733

...'ı hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamaktan sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (SALİHLİ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/04/2010 gün ve 82/10 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Temyiz edeninin sıfatı ve temyiz dilekçesinin içeriği dikkate alındığında, temyiz incelemesi, sanık ...'ın, mağdurlar ... ve ...’i “kasten yaralama” suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır. 2-) Sanığın “mağdur ...’i kasten yaralama” suçu yönünden, 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hüküm, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sözkonusu hüküm, itiraz merciince incelenmek üzere temyiz incelemesi dışında tutulmuştur.

3-) Dosya kapsamına göre, mağdurlar ... ve ...’in, ortak olarak ... üreticiliği yaptıkları, mağdur ...’in, sanık ...'ın kardeşi olduğu, mağdurlara herhangi bir katkısı bulunmamasına rağmen, yapılan işin kazancıyla ilgili hak iddia eden sanığın, olay günü fidanlıkta çalışan mağdurların yanına giderek bu sebeple tartışma başlattığı, tartışma sırasında önce mağdur ...’yi boyun, sağ el ve sağ göğüs bölgelerinden bıçakla yaraladığı, sağ göğüs bölgesindeki yaranın, göğüs içi kanamaya ve hayati tehlikeye neden olduğu, ancak herhangi bir iç organ ya da büyük damar yaralanmasına yol açmadığı, diğer yaralarınsa yüzeysel nitelikte olduğu,

mağdur ...’nin de sanık ...’a sopayla vurup, basit şekilde yaralayarak kendisini savunduğu, bu sırada mağdur ...’in ise sanığa engel olmaya çalıştığı, sanığın, mağdur ...’yi bırakıp, bu kez kendisine müdahale eden mağdur ...’e yöneldiği, “sen de O’nunla birliksin” diyerek, mağdur

.../...

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/262361

...’i bıçakla basit şekilde yaraladığı, bu durumu fırsat bilen mağdur ...’nin, yerleşim yeri dışında bulunan olay yerinden kaçmaya başladığı, fiziksel olarak mağdur ...’yi yakalayabilecek durumda bulunan sanığın eylemlerine devam etmediği olayda,

Mağdur ...’deki yaraların niteliği, engel halin varlığını kanıtlayacak kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı dikkate alındığında, Mahkemenin, sanığın mağdur ...’ye yönelik eylemini “kasten yaralama” suçu olarak nitelendirmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin, sanığın, mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırması gerektiğine ilişkin bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

...