KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/6910 E., 2013/1993 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama, kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme
- Hüküm
- 1-Sanıklar ..., ... haklarında; kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarından beraatlerine.
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62/1 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Oluşa, dosya içeriğine ve gerekçeye göre; sanık ...'nin mağdura yönelik eylemini kasten yaralama olarak kabul eden mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçu olarak nitelendirilmesi gerektiğine yönelen ve bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.
2.a-Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'nin bıçakla mağdurun göğüs bölgesine bir kez vurarak, mağduru hemopnömotoraks nedeniyle yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı olayda,
Temel cezayı düzenleyen ve 1 ila 3 yıl arasında ceza öngören TCK.nun 86/1. maddesinin uygulanması sırasında, TCK.nun 61. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından,
b-Temel cezanın TCK.nun 86/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak tayin edilip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle TCK.nun 86/3-e maddesiyle bu miktardan 1/2 oranında artırım yapılarak belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle aynı Kanunun 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırım yapılarak 2 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra, TCK.nun 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmetmek gerekirken, TCK.nun 87/1-d-son maddesi gereğince doğrudan 5 yıl hapis cezası belirlenmesi sonuca etkili görülmediğinden,
Bozma nedeni yapılmamıştır.
3-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/6910, K. 2013/1993, 12 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama