Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/7067 K.2012/9953

1)5237 sayılı TCK.nun 86/1,21/2, 86/3-e, 87/1-d-son, 62/1 maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası.

2)5237 sayılı TCK.nun 86/1,21/2, 86/3-e, 87/1-d-son, 62/1 maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası.

3)5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası.

4)5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e, 35/2, 62/1 maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası.

5)6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

Katılan-sanık ... için; yaralamaya teşebbüs suçundan TCK.nun 25/1, CMK.nun 223/2-d maddesi gereğince beraatine.

Katılan sanık ... için; yaralamaya teşebbüs suçundan TCK.nun 25/1, CMK.nun 223/2-d maddesi gereğince beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ...'in mağdur ... ve ...'ı olası kastla yaralama, mağdur ...'u kasten yaralama, mağdur ...'i kasten yaralamaya teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...'in, ...'i yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'in suçunu meşru müdafaa şartları altında gerçekleştirdiği anlaşıldığından, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 25/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/2-d maddelerince beraat kararı verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan-sanık ... müdafiinin sübuta, meşru savunmaya; katılan-sanık ... vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ...'in mağdur ...'u kasten yaralama, mağdur ...'i kasten yaralamaya teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü yönünden; sanık ...'in, tekerrüre esas sabıkası bulunduğundan 5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezanın çektirilmesine karar verilmesine rağmen hangi ilamın tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemesi yasaya aykırı ise de, bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;

hüküm fıkrasında, tekerrür hükümlerinin uygulaması yapıldığı sırada kullanılan, "Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeni ile sanık hakkında TCK.nun 58/7 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibarelerinden önce gelmek üzere "Sanığın, Tirebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2006 tarih ve 156/204 sayılı ilamı ile tehdit suçundan erteli 5 ay hapis cezasına ilişkin 12/10/2006 tarihinde kesinleşen hüküm nedeniyle" ibaresinin eklenmesine;

karar verilerek düzeltilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında verilen beraat kararının tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık ...'in, mağdurlar ... ve ...'ı olası kastla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...'un yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

a-Sanık ... hakkında olası kast ile yaralama suçlarından yapılan uygulama sırasında TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddelerinden sonra TCK.nun 21/2 maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

b-UYAP işletim sisteminin Dairemize verdiği yetkiye dayanılarak, çıkarılıp dosya içine konulan, sanık ...'a ait 23/12/2012 tarihli nüfus kaydından sanığın 23/11/2011 tarihihinde öldüğü anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,