KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/71 E., 2010/3885 K.·Tebliğname : 1-B/09/273010
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- GİRESUN Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi ve no
- 16/07/2009- 78/170
- Suç
- Genel güvenliği tehlikeye sokmak suretiyle korku ve panik yaratacak şekilde ateş etmek
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Genel güvenliği tehlikeye sokmak suretiyle korku ve panik yaratacak şekilde ateş etmek suçundan sanıklar olarak (ORDU) Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılanmaları sonunda, beraatlerine karar verilen K.. E.. ile Y.. K..'un tutuklu kaldıkları günler için 466 sayılı yasa uyarınca vaki tazminat istekleri üzerine (GİRESUN) Ağır Ceza Mahkemesince yapılan incelemede; dosyada miktarı yazılı maddi-manevi tazminat ile vekalet ücretinin davalı hazineden alınarak adları geçen davacılara ödenmesine dair ittihaz olunan 16/07/2009 gün ve 78/170 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı hazine vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a)Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2007/2-63 Sayılı hükmü uyarınca “haksız tutuklamadan kaynaklanan tazminat davalarında, davalı lehine avukatlık ücreti ödenebilmesi ancak davanın tamamen reddi halinde mümkün olduğundan” davası kısmen reddedilen davacının vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağının düşünülmemesi;
b)Olay tarihinden itibaren faiz talebinde bulunulduğu halde dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi;
Karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre davalı hazine vekilinin dilekçesinde yazılı sair itirazlarının reddine;
Ancak;
a)Davacıların sosyal ve ekonomik durumu, işledikleri suçla bağlantılı olarak davacı Yalçın’ın 1 gün nezarette 3 gün cezaevinde, davacı Kamil’in 2 gün nezarette tutulması dikkate alınarak, hak ve nesafet kurallarına uygun bir miktar tazminat yerine fazla manevi tazminata hükmedilmesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/71, K. 2010/3885, 26 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama