Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/7376 K.2012/3041

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında kasten insan öldürme, cinsel saldırı, hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık ... hakkında cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında kasten insan öldürme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde maktulün çalıştığı inşaat şantiyesinde yalnız olduğunu fark eden sanığın gizlice maktulün bulunduğu şantiye binasına girdiği, maktule zorla cinsel saldırıda bulunduktan sonra maktulün bağırmaya başlaması üzerine etraftan duyan olmaması için maktulü eşarp ile boğarak öldürdüğü, şantiye binasında diğer odada bulunan maktulün çantasını bularak içinde değerli bir şey bulunup bulunmadığını kontrol ettiği ve çantada bulunan cep telefonunu alarak olay yerinden kaçtığı olayda;

a ) Sanığın cinsel saldırı suçunu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak ve yakalanmamak için maktulü öldürdüğünün anlaşılması karşısında, TCK.nun 82/1-h maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği düşünülmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kasten insan öldürme suçundan hüküm kurulması,

b ) Sanığın maktulü öldürdükten sonra ani ortaya çıkan bir kastla bina içinde maktulün cep telefonunu alması eyleminin, TCK.nun 142/1-b ve TCK.nun 142/2-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçlarını oluşturduğu ancak TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden dolayı TCK.nun 142/2-a maddesi gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde TCK.nun 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin kısmen değişik gerekçeyle ve kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), kurulan hükümlerde sanık aleyhine temyiz istemi bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 18.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.