Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/75 K.2010/1544

Adam öldürmek ve izinsiz silah taşımak suçlarından ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak uyarlama talebinin reddine dair (TARSUS) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/07/2009 gün ve 216/62 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/02/2009 gün ve 2008/-220 esas, 2009/28 sayılı kararında açıklandığı üzere; infaz edilmiş hükümlere infazdan sonra da birtakım yasal sonuçlar bağlandığı, bu anlamda lehe yasanın belirlenerek uygulanmasının, hakkındaki hüküm infaz edilmiş olan hükümlüler açısından da lehe durumlar oluşturabileceğinden, hükümlünün böyle bir istemde bulunmasında hukuki yararı bulunacağı ve sonraki yasanın cezası infaz edilmiş hükümlü açısından lehe bir durum oluşturup oluşturmayacağının her somut olayda ayrıca değerlendirilmesi gerekeceğinden; hükümlünün bihakkın tahliye tarihi dolduğundan uyarlama isteminin bu nedenle reddine karar verilmesi gerektiği yönüyle düzeltme isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 52, 448, 51/1, 59, 31,33; 6136 sayılı Yasanın 13/1,765 sayılı TCK.nun 59 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde uyarlama isteminin reddine dair hükümlerde düzeltme nedeni dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan uyarlama isteminin reddine dair kurulan hüküm yönünden; 18/05/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5349 sayılı Kanunun 2. maddesi ile