KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2010/857 E., 2012/1220 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2012
- Tebliğname No
- 1/B - 2010/2056
- Mahkemesi
- Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesi
- TARİHİ ve NO
- 02/06/2009, 2008/258 (E) ve 2009/103 (K
- Suç
- Kardeşini öldürme
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
1- Katılanların hak ve yetkisi bulunmadığından vekillerinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK 318 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin herhangi bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin delillerin yanlış değerlendirildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık hakkında teşdiden ceza tayin edilmesi gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık ile maktülün kardeş oldukları ve olaydan yaklaşık 6 ay kadar önce miras yoluyla kendilerine intikal eden arsa üzerinde maktülün ev yapmak istemesi nedeniyle evin yapılacağı yer hususunda aralarında tartışma yaşandığı, bu süreçte maktulün sanığı basit şekilde yaraladığı, olay tarihinde ise geceleyin saat 00.00 sularında maktül ile sanığın evlerine giderken karşılaştıkları, maktülün sanığa hakaret ettikten sonra saldırarak kaçan sanığı yakalayıp darp etmeye başladığı, bunun üzerine sanığın üzerinde taşıdığı bıçakla maktüle vurarak öldürdüğü olayda;
Mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak; 18-24 yıl aralığında ceza öngören TCK.nun 29 maddesinin uygulaması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine yazılı şekilde ancak daha vahim olaylarda uygulanma olanağı bulunan 18 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2010/857, K. 2012/1220, 28 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama