Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/930 K.2012/146

1- Sanık ... hakkında kurulan 06.10.2009 tarihli hüküm, 07.10.2009 tarihli dilekçe ile sanık müdafii ve 12.10.2009 tarihli dilekçe ile sanık tarafından temyiz edilmiş ise de, sanık tarafından verilen ve hükmün onanmasını isteyen 14.10.2009 tarihli dilekçe, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık ve müdafiinin temyiz taleblerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddi karar verilmiş, temyiz incelemesi katılan vekilinin temyizine hasren yapılmıştır.

2-a) Sanık ...'in kasten öldürmeye azmettirme suçu yönünden ;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin suçların sübut bulduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b) Sanık ... 'nun nitelikli yaralama suçu yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

.../...

s-2-

Ancak,

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın eşinden ayrı olan mağdur ...'e beraberlik teklif ettiği, bu teklifin kabul edilmemesi üzerine mağduru sürekli rahatsız ettiği, bununla ilgili olarak sanık hakkında hakaret, tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kamu davaları açıldığı,

sanığın, olay günü öğlen saatlerinde kuaförde bulunan mağdurun yanına gittiği ve kendisi ile beraber yaşamayı kabul etmediği takdirde mağdur ile eşi arasındaki boşanma davasında "kendisi ile birlikte olduğu" yönünde tanıklık yapacağı yönünde tehdit ettiği, akşam saatlerinde mağdurun evinin önüne gelen sanığın, aracı ile evine gelen ve garaj kapısını açmakta olan mağdurun sol göğüs bölgesine şiddetli bir şekilde bıçakla vurduğu, mağdurun yere düştüğü, sanığın yerde bulunan mağdurun omuz bölgesine bıçakla 2 kez daha vurduğu, mağdurun diyafram ve periton yaralanması nedeni ile yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralandığı,

sonucu elde ettiğini düşünen sanığın, "şimdi de kendimi öldürmeye gidiyorum" diyerek, olay yerinden kaçtığı ve aşırı alkollü bir şekilde yakalandığı olayda; sanığın söz ve eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde; suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, "kasten öldürmeye teşebbüs" suçu yerine "kasten yaralama" suçundan hüküm kurulması,

...