Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/1118 K.2012/2877

1- Suçun işleniş biçiminden de açıkça anlaşılacağı üzere insani değerlerden tamamen uzak bir kişilik yapısı sergileyen sanığın, olaydan sonra gerçek anlamda pişmanlık duymadığı, komşusunun kızı olan üç yaşındaki maktuleyi boğarak öldürdükten sonra cesedini ve giysilerini sobaya yerleştirerek yaktığı, öldürdüğü maktulenin elinde bulunan ekmek poşetini aldıktan sonra ev sahibi olan tanık ...'nin evine giderek kahvaltı yaptığı, maktulenin kaybolduğu gün arama çalışmalarına katıldığı ve maktulenin yakınlarına üzülmemeleri hususunda telkinlerde bulunduğu,

olaydan sonra polisler tarafından evi aranmasına rağmen sobada bulunan maktulenin cesedini göstermediği, sanığın soruşturma aşamasında bilgi sahibi olarak alınan beyanları ile tanıklar ... ve ...'nin beyanlarının çelişmesi üzerine suçunu ikrar etmek zorunda kaldığı, duruşmalarda ise psikolojik tedavi gördüğünü ve sinirlerinin bozuk olduğunu, polislerin kendisine işkence yaptığını, maktuleye ne yaptığını hatırlamadığını belirttiği olayda; cezanın bireyselleştirilmesi sırasında uygulanma yeri bulunmadığı ve 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin bir atıfet maddesi olmadığı gözardı edilerek,

"duruşma sırasındaki davranışları" gerekçe gösterilerek TCK.nun takdiri indirime ilişkin 62. maddesi ile indirim yapılmış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.