Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/1149 K.2013/3921

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Onur'un mağdurlar İbrahim, Resül, İsmail ve Enes'i kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, yaş küçüklüğüne ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sanığın ergenlik çağında olup ceza ehliyetinin bulunmadığına, yasal savunma koşullarının oluştuğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

1-) Oluşa ve dosya kapsamına göre.

Olay öncesinde sanık Onur'un kardeşi Hamza'nın mağdur Enes'e küfür etmesi üzerine mağdur Enes'in Hamza'ya tokat atması nedeniyle sanık ile mağdur Enes arasında husumet bulunduğu, sanık, abisi Hasan Ali ve arkadaşlarının, mağdur Enes ve arkadaşları olan mağdurlar Resül ve Murat ile karşılaşıp bu konuyu konuştukları sırada taraflar arasında kavga çıktığı, tarafların ayrılması üzerine mağdurlar Enes, Resül ve Murat'ın diğer mağdurlar İsmail ve İbrahim'e haber verdikleri, mağdurların hep birlikte sanık Onur, Hasan Ali ve arkadaşlarının yanına gitmeleri üzerine aralarında kavga çıktığı,

kavga sırasında sanık Onur'un bıçakla mağdurları yaraladığı olayda; sanık ile mağdurlar arasında çıkan kavgaların hangi tarafın ilk haksız hareketi sonucu çıktığı kesin olarak saptanamadığından, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilerek TCK.nun 29. maddesi uyarınca sanık lehine asgari oranda haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,