Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/1192 K.2012/1863

1) Sanığın mağduru bıçakla sırtına bir kez vurmak suretiyle öldürmeye teşebbüs etmesinde her ne kadar eylemini elinde olmayan sebeplerle tamamlayamamış ise de, gerek kullanılan suç aleti, gerek hedef alınan bölge, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ve sanığın kastı nazara alındığında, sanık hakkında TCK'nun 35.maddesinin uygulanmasında alt sınırdan ayrılarak ceza tayini gerektiği gözetilmeyerek, yazılı biçimde alt sınırdan ceza belirlenmesi,

2) Mağdurun kendi rızasıyla ... isimli kişiyle birlikte gidip karıkoca hayatı yaşaması suretiyle eşi olan sanığı aldatması, Medeni Kanunun 85.maddesinde belirtilen sadakat yükümlülüğüne aykırı olup bu bir haksız tahrik nedeni ise de, haksız tahrik nedeni ile yapılan indirimin somut olaya uygun ve makul biçimde ve üst sınırın altında bir oranda takdiri gerektiği halde, üst sınırdan indirim yapılarak sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin suç vasfına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine,

Ancak, 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverme tarihine kadar geçerli olduğunun karar yerinde gösterilmemesi yasaya aykırı olduğundan, hükmün CMUK'nun 321.maddesi gereğince bozulmasına, fakat bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,