KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2011/1249 E., 2011/5480 K.·Tebliğname : 1-B/2011/68206
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Eylül 2011
- Mahkemesi
- (GEBZE) Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi ve no
- 26.03.2009 - 54/94
- Suç
- Kasten öldürmek
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
A.. M..'yı kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık N.. M..'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (GEBZE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.03.2009 gün ve 54/94 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-) Sanık müdafiinin 26.03.2009 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan kararı 07.04.2009 tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yasal süreden sonra olan temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-) Re'sen temyize tabi olan insan öldürme suçu yönünden yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
Maktulün, 1993 yılında sanığın babasını öldürdüğü, cezasını çektikten sonra aynı mahallede oturmaya devam ettikleri, ancak birbirleriyle konuşmadıkları, olay günü ortak bir akrabalarının cenaze töreninde karşılaştıklarında aksi kanıtlanamayan sanık savunmasına göre, maktulün sanığa küfrederek saldırdığı, bu haksız hareketler üzerine sanığın, üzerinde taşıdığı tabanca ile maktule iki el ateş ederek öldürdüğü olayda; TCK'nun 29.maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/1249, K. 2011/5480, 26 Eylül 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama