Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/1276 K.2012/2075

1- Dosya içeriğinde bulunan Van Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 01.06.2007 tarihli raporu suçun nitelendirilmesi bakımından yeterli görüldüğünden, tebliğnamadeki yeniden rapor alınmasına yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, suç kastı bulunmadığına, tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre; önceye dayalı iş anlaşmazlığı bulunan sanık ile mağdurun çay evinde karşılaştıklarında tartışıp tekme tokat kavga ettikleri, sanığın, mağdura bıçak ile biri batına, ikisi toraksa nafiz olacak şekilde sekiz kez vurduğu, barsak kesisi, karaciğer ve akciğer laserasyonu, hemotoraksa neden olarak yaşamsal tehlike geçirecek şekilde mağduru yaraladığı olayda;

hedef alınan vücut bölgeleri, yaraların yerleri, sayısı ve niteliği, kullanılan alet birlikte değerlendirildiğinde, öldürme kastıyla hareket edildiği eyleme bağlı olarak ortaya çıktığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilirken uygulanacağı sürenin belirtilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 21/03/2012 gününde oybirliği ile arar verildi.