KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2011/172 E., 2011/5504 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Eylül 2011
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'ı kasten öldürmekten, ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten, ...'ı olası kastla kasten yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, ...'ı öldürmeye teşebbüsten beraatine ilişkin (ERCİŞ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11/02/2010 gün ve 60/39 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1. Sanık ... müdafiinin, sanık ... hakkında mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararına ilişkin gerekçeye yönelik olmayan temyizinde hukuki bir yararı bulunmadığından bu suçtan kurulan beraat kararına yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
2. Sanık ...'in, mağdur-katılan ...'a silahla ateşi sonucu ...'ı engellemeye çalışan mağdur ...'in sağ uyluk lateralde ateşli silah mermi girişi ve sağ gluteal posteriorda mermi çıkışı oluşacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, Adli Tıp Kurumundan rapor alınması yerine mağdurun basit tıbbi müdahale ile iyileşebileceğine ilişkin yetersiz hastane raporuna dayanılarak hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Temyiz kapsamına göre, sanık ... hakkında maktul ...'ı öldürme, mağdur katılan ...'ı öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'i olası kastla yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve kasten insan öldürme ile kasten insan öldürmeye teşebbüs suçlarında tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/172, K. 2011/5504, 27 Eylül 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama