Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/1875 K.2011/5832

...'i kasten öldürmekten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne, sanık ...'ın üzerine atılı suçtan CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince beraatine ilişkin Birinci Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/05/2010 gün ve 114/148 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:sanık hakkında duruşmalı, müdahillerin temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a)Sanık ...’in suç tarihinde 17 sene 6 ay 20 günlük olduğu anlaşılmakla, kasten öldürme suçundan kurulan hükümde 12 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 31/3 maddenin uygulanması sırasında, üst sınıra yakın bir miktarda ceza verilmesi gerekirken yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

b)Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...’ın aniden gelişen kavga ortamında kasten öldürme suçunu işleyen sanık ...’in eylemine yardım eden olarak katıldığına ilişkin cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığından, sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bu hususa yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla yaş küçüklüğüne ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık ...’ın kasten öldürme suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek

mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiilerinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde gerekçenin yetersiz olduğuna, eksik soruşturmaya, sübuta, suç niteliğine, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, haksız tahrik ve TCK.nun 27. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye katılanlar vekilinin sanık ...’a ilişkin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat ve mahkumiyet hükümlerinin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

sanık ...’e verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, sanık ...’ın kasten öldürmeye yardım suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelik Üye ...’in karşı oyu ve oyçokluğu ile 10/10/2011 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkındaki öldürme suçundan kurulan beraat kararı açısından;

Dosya kapsamına ve toplanan kanıtlara göre; olay gecesi saat 23.30 sularında maktul ... ve arkadaşı tanık ...’ın, yolda yürürlerken karşılarında gelmekte olan sanıklardan ...’ın maktule hoş olmayan, rahatsız edici biçimde bakmasından doğan tartışmada; sanık ...’in maktule sövgülü sözler söylemesi ve saldırmasıyla kavgaya başladıkları; sanık ...’ın maktule vurmaya başladığı, maktulü arkadan kollarını tutarak, sanık ...’in vurmaya devam etmesiyle, maktulün arkadaşı tanık Erdem’in iki sanığın da darp eylemlerine müdahale ettiği, sanık ...’a tekme ve yumrukla vurmaya başladığı, gelişen karşılıklı kavgada;

sanık ...’in taşıdığı bıçakla maktulün öldürücü bölgesine, bıçağını saplayarak midenin delinmesi sonucu öldürdüğü, sanık ...’ın da maktule yönelik darp eylemi sırasında yasak bıçağını çektiği, (sanık ...’in bu yoldaki beyanları) ancak maktulü bıçaklamaya kalkışmadığı, sanık ...’in maktulü

bıçaklamasına etkin biçimde katılarak eylemin gerçekleşmesine yardım ettiği, maktulün direncinin kırılmasını sağlayarak bıçaklanmasına katkı sağladığı gibi yanında aktif olarak yer alarak cesaretlenmesine neden olduğundan, oluşan öldürme eyleminde 5237 sayılı Yasanın TCK 39/2-c maddesi anlamında suça yardım eden olarak iştirak ettiği anlaşıldığından; sanık ...’ın 5237 sayılı Yasanın TCK 81,39/2-c maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiğinden, sanığın beraatine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

... Muhalif Üye

10/10/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... Özdamar'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'in yokluğunda 13/10/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.