Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/1887 K.2011/5777

... ile ...'yi kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., ... ile ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., izinsiz silah taşımaktan adıgeçen sanıklar ... ile ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (...) Altıncı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.05.2010 gün ve 4/104 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri ve müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılan sıfatını almayan ... Güleçyüzlü vekilinin, temyiz yetkisi bulunmadığından isteminin CMUK’nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ...’ın, mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçunda; mağdurdan sanığa yönelen herhangi bir haksız söz ve davranış bulunmadığı halde, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in 6136 sayılı Kanuna Aykırılık, sanık ...’ın mağdur-sanık ...’i kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna Aykırılık ve maktul ...’a yönelen suçlarının sübutu kabul, bozma nedenleri dışında oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliklerini tayin, eleştiri nedeni dışında tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin vesaireye, sanık ... ve müdafiinin sübuta, meşru savunmaya, ceza ehliyetine, sanık ... müdafiinin vesaireye yönelen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna Aykırılık ve mağdur-sanık ...’i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna Aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA;

B) Sanıkların, maktule yönelen eylemleri ile mağdur-sanık ...’in mağdur-sanık ...’a yönelen eylemi yönünden;

Mağdur-sanık ...’la aralarında anlaşmazlık veya husumet bulunduğu

belirlenemeyen tanıklar ..., ... ve ...’nin tüm aşamalarda alınan ifadelerinde sanığın, tabancayla bir el ateşi sonucu maktulün öldüğünü bildirmeleri, aksi ispatlanamayan mağdur-sanık ...’in savunmalarında, silah sesini duyup, ne olduğunu anlamak için evinden, olayın meydana geldiği sokağa çıktığında, önce Murat’ın kendisine ateş ettiğini, bunun üzerine kendisinin de yanında bulundurduğu tabancayla mağdur-sanık ...’a doğru ateş ederek karşılık verdiğini bildirmesi karşısında;

a) Sanık ...’ın, maktul ...’ı kasten öldürdüğü anlaşılmakla, TCK’nun 81.maddesi uyarınca cezalandırılması yerine, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde TCK’nun 81, 35. maddeleri uyarınca eksik ceza tayini;

b) Sanık ...’in, üzerine atılı kasten insan öldürme suçunun, sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle, CMK’nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine yerine, yazlı şekilde TCK’nun 81, 35. Maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi;

c) Mağdur-sanık ...’in, kendisine yönelmiş, gerçekleşen haksız silahlı saldırıyı, o andaki durum ve koşullara göre, saldırıyla orantılı biçimde defetmek için, meşru savunma kapsamında eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla; TCK’nun 25/1, CMK’nun 223/2-d bendi uyarınca beraatine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81, 35. Maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,