KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2011/1891 E., 2012/3453 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürme, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
1- Sanık müdafii süre tutum dilekçesinde sadece sanık sıfatıyla temyiz isteminde bulunduğundan, süresinden sonra katılan sıfatıyla yapmış olduğu temyiz isteminin CMUK.nun 310- 317. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten insan öldürme ve 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve öldürme suçu yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin tahrikin derecesine, meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
A) Sanık ... hakkında kasten insan öldürme ve 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA),
B) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden;
Gerekçeli kararın 8. sayfasının ilk ve ikinci paragrafında; " ... kazma sapını alarak araçtan inen maktul ...'ın, sanık ...'in üzerine yürümesi üzerine, sanık ...'in, otodakilerin inmesine engel olmak amacıyla ...'in aracına iki el ateş ederek aracın aynası ile camlarının kırılmasına sebep olduğu ve daha sonra araçtan inen ...'a ateş edip öldürdüğü ... " şeklinde tespit edildiği halde, aynı sayfanın 6. paragrafında " ... mahkememizce; kabul edilen oluşa göre, maktul ...'ı kasten öldürdükten sonra, araca kasten ateş etmek suretiyle aracın zarar görmesine de neden olduğu ... " şeklinde belirtilmek suretiyle kabulde karışıklığa, kastın belirlenmesinde de şüpheye neden olacak biçimde hüküm kurulması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/1891, K. 2012/3453, 2 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama