Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/1936 K.2013/4096

2-Tehdit suçundan; TCK.nun 106/1, 53/1-2 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası. 3-Hakaret suçundan; TCK.nun 125/1, 53/1-2 maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-5271 sayılı CMUK.nun 5918 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 253/3. maddesinin 2. cümlesinde, uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı yönünde düzenleme içermesi, sanığın mağdur ...'ye yönelik aynı zamanda uzlaşma kapsamında bulunmayan tehdit suçunu işlemiş olması,ayrıca mağdur ...'nin katılan sıfatını alıp, hükmü temyiz etmiş olması karşısında; sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik hakaret suçundan dolayı uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozma öneren tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'e yönelik kasten yaralama ile mağdur ...'ye yönelik tehdit ve hakaret suçlarının sübutu kabul, bozma sebebi saklı kalmak kaydıyla oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

.../...

A-Sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Mağdura ait 04.09.2010 tarihli geçici raporda mağdurun halen hayati tehlikesinin olduğunun bildirildiği, aynı tarihli ... Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünden alınan raporda ise mağdurda 4. (ağır) derecede liner kırığa neden olan yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemez olduğunun bildirilmesine rağmen hayati tehlikeye neden olup olmadığı yönünde herhangi bir tespitte bulunulmadığı anlaşılmakla; mağdura ait tedavi evrakları, film ve grafilerin Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek, yaranın niteliği ve hayati tehlikeye neden olup olmadığı yönünde rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini yerine, hüküm kurmaya yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,