KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2011/2324 E., 2011/2669 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2011
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
... ile ...'i hayati tehlike geçirecek şekilde ...'ı kasten yaralamaktan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (SALİHLİ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/05/2010 gün ve 111/137 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, tahrikin derecesine, teşdiden ceza verilmemesi gerektiğine ve sanık hakkında 647 sayılı Kanunun 4 ve 6.maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
1) Mağdurlar ... ve ...'a yönelik suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA;
2) Mağdur ...'e yönelik suçtan kurulan hükmün incelemesinde;
Oluşa, dosya kapsamına ve Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü'nün 04.01.205 tarihli rapor içeriğine göre, sanığın etkili araç olan av tüfeği ile etkin mesafeden mağdurun yaşamsal önemi bulunan göğüs bölgesini hedef alarak yaptığı atışla mağduru, göğüs 4, 8 ve 9 vertebralar hizasından hemotoraks oluşturarak, hayati tehlike geçirip 25 gün iş ve gücünden kalacak şekilde vurması olayında, öldürme kastıyla hareket ettiğinin kabulü ile kasten öldürmeye kalkışma suçundan cezalandırılmasına karar vermek gerekirken, suçun hukuki nitelemesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde silahla yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/2324, K. 2011/2669, 27 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama