KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2011/2509 E., 2012/4630 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- İnsan öldürmeye kalkışma, konut dokunulmazlığını bozma, tehdit, hakaret, yasak bıçak taşıma
- Hüküm
- TCY'nın 82/1-e, 35, 62, 53 maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası;
Karar Metni
353 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
TCY'nın 81, 35, 62, 53 maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası; TCY'nin 81, 35, 62, 53 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası; TCY'nın 116/4, 62, 53 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası; 6136 sayılı Yasa.nın 15/1, TCY'nın 62, 52, 53 maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 400 TL adli para cezası; Tehditten beraat; hakaretten davanın düşürülmesine 223/8 maddesi uyarınca davanın düşmesi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanığın "mağdur ...'i tehdit" suçundan verilen beraat kararı ile "mağdurlar ... ve ...'ye karşı hakaret" suçundan şikayetten vazgeçme nedeni ile verilen düşme kararlarını temyiz etmede hukuki menfaati bulunmadığından, temyiz istemi de gerekçeye yönelik olmadığından müdafiinin bu suçlara yönelik temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş; temyiz edenin sıfatı ve dilekçesinin içeriğine göre temyiz incelemesi, sanığın "mağdurlar ..., ... ve ...' i öldürmeye teşebbüs", "konut dokunulmazlığını ihlal etme" ve "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılmıştır.
2- Sanığın bıçakla sağ göğüs bölgesinden bir kez isabet sağladığı, TCK'nun 6/1-b maddesi kapsamında hukuken "çocuk" olan mağdur ...'i göğüs ve batına nafiz, belirtilen bölgelerde iç kanamaya ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralayarak öldürme teşebbüs ettiği olayda,
13 ile 20 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, yazılı biçimde 14 yıl hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/2509, K. 2012/4630, 5 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama