Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/2830 K.2012/8513

1-Dosya içerisinde mevcut 06.05.2010 tarihli doktor raporuna göre, mağdur İsmail'in olayda yaralanmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki mağdur İsmail'e yönelik eylem nedeniyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmesini öneren düşünce benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdur Zeki'ye yönelik öldürmeye teşebbüs suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık Mehmet'in, olay tarihinde otomobil ile husumet duyduğu mağdur Zeki'nin işyerine gittiği, otomobilin camlarını açarak av tüfeği ile işyerinin girişinde yanında diğer mağdurlar Fatih ve İsmail ile birlikte oturmakta olan mağdur Zeki'ye yaklaşık 20 metre mesafeden 3 el ateş ederek,

mağdur Zeki'yi saçlı deride yüzde, gövde ön ve arka yüzde, kol ve bacaklarda 0.5 cm.lik av tüfeği saçma isabetiyle, yaşamsal tehlikeye neden olmayacak ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte, mağdur Fatih'i sırt, ense, gluetalde ve her iki kolundan çok sayıda saçma isabetiyle cilt,cilt altı yumuşak doku ve böbrek yaralanması sonucu, yaşamsal tehlikeye neden olacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, mağdur İsmail'in ise isabet almadığı olayda;

A) Mağdur Zeki'ye yönelik eylem yönünden;

Teşebbüs nedeniyle 9 ile 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanmasında; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, en üst sınırdan ceza tayin edilmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

B) Mağdur Fatih'e yönelik eylem yönünden;

Sanık; tüfekle etkili mesafeden mağdur Zeki'ye ateş ettiği sırada, mağdur Zeki'nin yanında bulunmakta olan mağdur Fatih'in de isabet alıp ölebileceği veya yaralanabileceğini öngörebilecek durumda olduğundun,olası kastla hareket ettiğinin kabulüyle, olası kastla işlenen suçlarda meydana gelen sonuca göre nitelendirme yapılması gerektiğinden, eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87 /1-d­son, 21/2. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde olası kastla insan öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

C- Sanık hakkında mağdur İsmail'e yönelik eylem yönünden verilen hüküm yönünden; Olası kastla işlenene suçlarda sanığın sorumluluğunun sonuca göre belirlenmesi gerektiğinden, mağdurun isabet almaması nedeniyle, unsurları oluşmayan olası kastla yaralamaya teşebbüs suçundan CMK'nun 223/2-a maddesi uyarınca beraati yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

D- Kabule göre de;

Hükmün gerekçesinin son bölümünde" sanığın mağdurlar Zeki ve oğlu Fatih'e kin güttüğü ve mağdurların bulunduğu yöne doğru ateş ettiği" kabul edildiği halde, devamında "sanığın mağdur Fatih'e karşı husumet duymadığından" bahsedilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş olup,sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden,hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA); 21/11/2012 gününde oybirliği ile1tarar verildi.