Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/3020 K.2011/3661

Kastın aşılması suretiyle M.. S..'ın ölümüne sebebiyet vermekten sanık M.. A..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BEYOĞLU) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.04.2010 gün ve 44/105 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi müdahiller vekili ile müdahil E.. S.. taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Ceza Genel Kurulu'nun 05.04.1954 gün ve 23-24 sayılı, 22.06.1981 gün ve 172/249 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, 765 sayılı TCK.nun 50. maddesi uyarınca uygulama yapılırken indirimin en az 1/2 en çok 5/6 oranında olması gerektiğinden 3/4 oranında indirim yapılmasında isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamenin bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan E.. E... G.. vekilinin suçun kasten işlendiğine vesaireye yönelen, diğer katılanlar vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, olay tarihinde 15. Füze Üs Komutanlığına bağlı 5. Füze Filo Komutanlığı Lancer Kıtası A Kısmı 9 numaralı nöbet kulübesinde 18.00-20.00 saatleri arası nöbetçi er olduğu, maktulun de tanık M.. K..'nın kullandığı ....... plakalı minibüste tanık H.. B.. ile birlikte bulunduğu ve ön tarafta şoförün yanındaki koltukta oturduğu, maktulun bulunduğu minibüs seyir halinde iken Zekeriyaköy'e giden ana yolda asfaltlama çalışması olması nedeniyle ve ana yola çıkar düşüncesiyle stabilize tali yola saparak yanlışlıkla ikinci derece askeri yasak bölge olan 5. Füze Filo Komutanlığı askeri sahasına girdiği, bir süre sonra dikenli telleri ve bariyerleri gören minibüs şoförünün askeri bölgeye girdiğini anlayarak geri

dönmek üzere manevra yaptığı ve bölgeden ayrılmak üzere dönüş yoluna girdiği sırada, sanığın, yaklaşık 37 metre mesafeden M-1 piyade tüfeği ile içinde bulunduğu avcı boyu çukurundan aracın arka tarafına stop lambalarına doğru toplam üç el ateş ettiği, aracın arka karoserindeki stop lambalarına 70 cm. mesafeden giren mermi çekirdeğinin arka kapağı, sacı ve arka koltuğu delip geçtikten sonra şoförün yanındaki koltukta oturmakta olan maktule isabet ettiği ve hemen hastaneye kaldırılan maktulun hastanede öldüğü olayda; biri manevra fişeği olmak üzere toplam üç el ateş ederek,

dosyada mevcut bilirkişi raporuna göre yakalama şartları oluşmadığı halde maktul ve yanındakileri durdurarak yakalamaya çalışan sanığın İç Hizmet Kanunu 87-I-a maddesinde belirtildiği üzere müessir bir fiil ile taarruza uğramamış olmasına rağmen, yine İç Hizmet Kanunu 87-III-2 maddesinde belirtildiği üzere taarruz veya tehlikeli tehdit halinin olduğu varsayılsa bile, bu halin devamlılığı sona ermiş olmasına rağmen silah kullandığı anlaşılmakla, olayda 765 sayılı TCK 50. ve 5237 sayılı TCK' nun 27. maddesinin uygulanma şartlarının bulunmadığı düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,