Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/3107 K.2011/4844

Adam öldürmeye teşebbüs suçlarından sanık ....., hakkında verilen hüküm temyiz edilmeyerek kesinleşmesi üzerine 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak 765 sayılı TCK.nun 448, 62, 55/3, 59 (7 kez), 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35, 29 (7 kez) maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (ÇORUM) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.05.2010 gün ve 401/170 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra, cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK.nun 68-77 maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerekirken, verilmemiş ise de, bu hususta infaz sırasında karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2- Hükümlü ... hakkında, mağdurlar ..., ... ve ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından,765 Sayılı TCK’nun 448, 62, 51/2, 59/2, 55/3. Maddeleri uyarınca (altı kez) ve mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı TCK.nun 448, 61, 51/2, 59/2, 55/3. Maddeleri uyarınca kurulup, süresinde temyiz edilmeksizin kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca,duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma ilamına uyularak kurulan hükümlerde düzeltme ve bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden; hükümlü müdafiinin kazanılmış hakkın gözetilmediğine ve sair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1- Hükümlü hakkında, mağdurlar ..., ..., ...., ... ve ..... hakkında kurulan hükümler yönünden;

Mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, yaş küçüklüğü nedeniyle indirim hükmünü düzenleyen TCK.nun 31/3. Maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapıldığı sırada, 1 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası yerine maddi hesap hatası sonucu, 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmolunduğu anlaşılmış ise de; devamında TCK.nun 62. maddesiyle indirim yapılması sırasında, 1 yıl 4 ay 15 gün üzerinden doğru hesaplamayla, 1 yıl 1 ay 22 gün hapis cezasına hükmolunması karşısında, bu husus sonuca etkili görülmeyip, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

Mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçuyla ilgili olarak, hüküm fıkrasının D bendinin (4) numaralı paragrafında yer alan “1 yıl 4 ay hapis cezası” ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine “1 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası” ibaresinin eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA;

2- Mağdurlar ... ve Servet’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde;

A) Sanık hakkında, çocuk mağdurlar ... ve Servet’i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarında, teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 18 ila 24 yıl arasında hapis cezası öngören, 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında,mağdurların,isabet eden saçma taneleri sonucu ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olan ve 25 gün iş ve güçlerine engel teşkil eden şekilde yaralandıkları gözetilmeyerek, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini ve buna göre lehe kanun değerlendirilmesi yapılması yerine, ancak hiç isabet almamaları durumunda uygulanması mümkün olan, en alt sınırdan ceza tayin edilmesi suretiyle eksik ceza tayini;

“Uyarlama yargılamasında kazanılmış hak olmaz” kuralı uyarınca;

B) Kabule göre de;

Dairemizin, 2008/22-461 esas-karar sayılı bozma ilamından önce yapılan uyarlama kararına yollama yapılarak ,“Uyarlama yargılamasında kazanılmış hak olmaz” kuralı göz önünde tutulmaksızın, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini;

C) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.02.2006 tarih ve 2006/10-11-12 sayılı kararında açıklandığı üzere; uyarlama yargılamasında yapılan yargılama

giderlerinden hükümlünün sorumlu tutulamayacağı,hükmün kesinleşmesinden önceki yargılama giderlerinden sorumluluğu söz konusu olup, bu giderlerin infazda doğabilecek tereddüdü gidermek üzere uyarlama hükmünde de aynen gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;