Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/3231 K.2013/6248

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar İ.. K.., M.. Ş.., İbrahim Yıldırım ve K..

Y..’ın kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde eylem yaralama olarak nitelendirilmiş, sanık İsmail'in suçunda cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi, sanıklar Musa, İbrahim ve Kazım'ın suçlarında cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden,

sanıklar İsmail ve Musa müdafiinin, sanık Musa’nın suçunda sübut bulunmadığına, ceza miktarına haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, sanıklar İbrahim ve Kazım müdafiinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanmadığına, müdahil vekilinin sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1- Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu’nun 25.01.2010 tarihli ve 479 karar sayılı raporunda; yüzde sabit iz ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması yada yitirilmesi hususunda görüş bildirilebilmesi için kişinin yeni çekilecek iki yönlü sol ön kol grafisi, toraks BT'leri ve kemik pencereyi içerir Kranial BT'leri ile birlikte muayene edilmek üzere gönderilmesi gerektiği bildirilmesi karşısında; istenilen film ve grafiler çektirildikten sonra dosyanın Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu’na gönderilerek,

mağdurdaki yaralanmaların yüzde sabit ize, duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitirilmesine neden olup olmadığı hususlarında rapor alındıktan sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanıkların, tekme ve yumrukla mağduru sol radius distal diafiz kırığına, sol hemitoraksta multipl kot kırıklarına, sol maksiler sinüs ön ve yan duvar ile sol orbita yan duvar kırıklarına, diş kayıplarına, solda pnömotoraksa ve beyin kanamasına neden olacak şekilde yaraladıkları olayda.

5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi gereğince aynı eylem nedeniyle oluşan birden fazla neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralamada sanıkların, en ağır netice doğuran artırım nedeninden sorumlu tutulmaları gerektiği, bu nedenle, haklarında 87/1-d maddesinin uygulanması halinde, ayrıca aynı kanunun 87/3.maddesiyle artırım yapılamayacağı, kemik kırığının ancak TCK.nun 61.maddesine göre temel cezanın belirlenmesinde teşdit nedeni sayılabileceği gözetilmeksizin, sanıklar hakkında 87/3.maddesi uyarınca da artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,