KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2011/3336 E., 2011/3801 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Haziran 2011
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'ü kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., ...'i kemik kırılmasına sebebiyet verecek şekilde kasten yaralamaktan sanık ...'ün yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (NAZİLLİ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03/05/2010 gün ve 220/140 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi müdahil-sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a)Sanık ...’in duruşma isteminin cezanın miktarı itibariyle ve yasal süreden sonra yapılması nedeniyle CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. b)Sanık ...’in kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden; oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın mağdura hakaret etmesi üzerine mağdurun sanığa tokat attığı, sanığın da av tüfeğiyle mağdura ateş ederek yaraladığı olayda, her ne kadar ilk haksız hareket sanık ...’ten kaynaklanmış ise de;etki ve tepki dikkate alındığında dengenin sanık lehine bozulduğu, bu nedenle sanık lehine asgari oranda haksız tahrik hükmü uygulayan mahkemenin kabul ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki eleştiri düşüncesi benimsenmemiştir.
2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten öldürmeye teşebbüs ve sanık ...’nin kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve eleştiri şartıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sanık ... ve müdafiinin eksik soruşturmaya, meşru savunmaya, suç vasfına, haksız tahrikte indirim miktarına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/3336, K. 2011/3801, 13 Haziran 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama