Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/3582 K.2011/3885

...'yu kasten öldürmekten sanık ...'nın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne, diğer sanık ...'nın beraatine ilişkin (...) Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18/05/2010 gün ve 130/151 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ile müdahil vekili taraflarından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamda denetim süresinin bir yıl olarak belirlendiği ve suç tarihi itibariyle de denetim süresinin dolduğu anlaşılmakla, TCK.nun 58 maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in suçunun sübutu kabul, tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin lehe indirimlerin yapılmadığına vesaireye, katılanlar vekilinin sanık ...'ın suçunun sübutuna, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında kasten insan öldürme suçundan verilen beraat kararının tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında kasten insan öldürme suçu yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olaydan önce sanığın işlettiği ticari takside bir süre şoför olarak çalışan maktulün, sanığa borçlanıp borcunu ödememesi üzerine işten çıkartıldığı, sanığın alacağını istemesine rağmen ödemediği, olay günü yine borç konusunu görüşmek üzere buluştukları, sanığın aracın şoför koltuğuna, maktulün de arka koltuğa oturduğu, çıkan tartışmada maktulün, küfür ederek arkadan sanığın boğazına sarılması üzerine, sanığın cebindeki tükenmez kalemi çıkararak maktule doğru iki kez salladığı, maktulün sol gözünden yaralandığı, olay yerinde bulunan sanığın kardeşi tarafından hastaneye götürülen maktulün tedaviye rağmen hastanede öldüğü olayda;

Özellikle hayati bölgelerin hedef alındığını gösterir kesin kanıt bulunmaması, sanık ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir husumetin olmaması, kullanılan vasıtanın niteliği, engel bir durum olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son vermesi dikkate alındığında, sanığın öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla; yaralama sonucu ölüme neden olmak suçundan 5237 sayılı TCK.nun 87/4 maddesi gereğince hüküm kurulması yerine kasten öldürme suçundan hüküm kurulması,