Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/3612 K.2011/3916

Adam öldürmeye teşebbüs suçundan sanıklar Ö.. E.. ve A.. Y.. haklarında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 38/1, 82/1-a, 35/2, 62. Maddeleri gereğince hükümlülüklerine dair (FETHİYE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.05.2010 gün ve 105/133 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlüler müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü Ö.. E.. hakkında 765 sayılı TCK.nun 64/1. maddesi delaletiyle 450/4, 62, 59, 31, 33, hükümlü A.. Y.. hakkında 765 sayılı 64/2. maddesi delaletiyle 450/4, 62, 59, 31, 33. Maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak kurulan hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlüler Özgen ve Ahmet müdafiilerinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Hükümlüler hakkında kesinleşen mahkumiyet hükmünde, 20 yıl ila 24 yıl arasında hapis cezası öngören 765 sayılı TCK’nun 62. maddesinin uygulanması sırasında alt sınırdan uygulama yapıldığı halde, uyarlama sonucu yeniden kurulan hükümde 13 ila 20 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nun 35.maddesinin uygulanması sırasında, dosyada bulunan kesin adli raporda belirtildiği üzere, mağdurda tabancayla sağ yanak üst kısmında (zigomatik hizası çevresinde) tek isabet sonucu, yaşamını tehlikeye sokacak ve 25 gün iş ve gücüne engel oluşturacak şekilde yaralanma meydana geldiği gözetilmeyerek, alt ve üst sınırlar arasında makul oranda ceza belirlenmesi yerine, üst sınırdan ceza belirlenmek suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

B) Hükümlü Özgen hakkında öldürme suçundan ceza tayin edilirken, 5237 sayılı TCK’nun82/1-(a) bendinin yanında, maddi hata sonucu, somut olay, gerekçe ve kesinleşen mahkumiyet hükmüyle uygunluk göstermeyen (d) bendinin de uygulanması;