Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/3661 K.2011/3734

T..A..'ı kasten öldürmekten, B.. A.. ve G.. A..'ı kasten yaralamaktan, B.. A..'ı silahla kasten yaralamaya teşebbüsten sanık A.. T.., G.. A.., B.. A.. ile B.. A..'ı kasten yaralamaktan sanık C.. T.., C.. T.. ile A.. T..'yı kasten yaralamaktan sanıklar B.. A.., G.. A.. ile B.. A..'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (BAKIRKÖY) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.11.2010 gün ve 335/337 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahil-sanıklar vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, katılan-sanık Abubekir’in kasten öldürme, kasten yaralama ve kasten silahla yaralamaya teşebbüs, katılan-sanıklar Güven, Birkan ve Bülent’in kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliklerini tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan-sanık Abubekir müdafiinin sübuta vesaireye yönelen, katılan sıfatıyla vesaireye,

katılan-sanıklar Bülent ve Birkan müdafiileri ile katılan-sanıklar Güven, Birkan ve Bülent’in sübuta vesaireye, katılan sıfatıyla sanık Abubekir hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dairemizin 01.07.2010 tarihli bozma ilamında, “oluşa ve dosya kapsamına göre taraflar arasında ani gelişen tartışmanın, karşılıklı aile kavgasına dönüştüğü olayda; kavgaya kimin ve hangi tarafın sebep olduğu dosya kapsamından açıkça tespit edilemediği, bu nedenle sanıklar lehine tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği” belirtildiği bozmaya uyulduğu ve kabul de bu yönde olduğu halde, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK’nun 29. maddesinin uygulanması sırasında hak ve nesafet kuralları gereği sanıklar lehine asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde karar verilerek eksik ceza tayini;