Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/3729 K.2011/6323

Adam öldürmek, hırsızlık ve izinsiz silah taşımak suçlarından sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1, 29/1, 62. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne, hırsızlık ve izinsiz silah taşımak suçlarından lehe hükümler içermediğinden uyarlama talebinin reddine dair Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.03.2010 gün ve 169/20 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Olay yargılaması yapılmayan ve salt yeni yasal düzenlemenin daha lehe sonuç doğurup doğurmadığını saptamakla sınırlı olan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararda, gerekçenin yeterli olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59/2, 492/1, 522, 59/2. Maddeleri ile 6136 sayılı Yasanın 13/1, 765 sayılı TCK.nun 59/2. Maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1.Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden,

hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.02.2006 gün ve 2006/10-11-12 sayılı kararı uyarınca, yapılması yasa gereğince zorunlu olan uyarlama yargılamasında hükümlünün sadece hükmün kesinleşmesinden önceki yargılama giderlerinden sorumlu olacağı düşünülmeksizin zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, “CMK.nun 150/3.maddesi