Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/3741 K.2011/3163

Adam öldürmek suçundan sanık A.. D.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-d,29/1,62 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (GİRESUN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/07/2010 gün ve 168/199 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü A.. D.. hakkında 765 Sayılı TCK.nun 449/1-son,51,59,31,33 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak uyarlama sonucu verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 tarih 2008/1-89-158 sayılı kararında açıklandığı üzere; uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde; 5271 sayılı Yargılama Yasası'nın 230. maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK.nun 34 ve 230 maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması;

2-Alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezası gerektiren suçtan uyarlama yapılması karşısında, CMK.nun 188/1 maddesi uyarınca duruşmaya gelmeyen hükümlü müdafiinin duruşmada hazır bulunarak görevini yapmaya zorlanması, katılmadığı oturumlardaki bilgi, belge ve işlemlere karşı savunma yapmaya davet edilmesi, gerektiğinde CMK.nun 150/3 maddesi uyarınca zorunlu bir müdafii görevlendirilmesi yoluna gidilerek savunmada oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiği düşünülmeden, hükümlü müdafiinin hazır bulunmadığı oturumda uyarlama hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-Kabule göre de;

Uyarlama yapılması sonucu kurulan hükümle, önceki hüküm tümüyle ortadan kalkacağından, yargılama giderine ilişkin yeniden karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK.nun 230 maddesine aykırı davranılması;