Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/3833 K.2011/6080

Adam öldürmeye teşebbüs, yaralama ve izinsiz silah taşımak suçlarından sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81, 35/2, 29, 765 sayılı TCK.nun 456/1, 457/1, 456/4, 457/1 ve 6136 sayılı Kanunun 13/1, 59/2 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/09/2010 gün ve 184/270 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Tayin edilen ceza miktarı itibariyle hükümlü müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin reddine karar verilmiştir.

2-“Mağdurlar ... ve ...’i kasten yaralama” suçları yönünden, Mahkemenin 09.12.2005 gün ve 192/263 sayılı kararıyla hükmolunan adli para cezaları miktarları itibarıyla, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 21.7.2004 tarihli 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK.nun 305/1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğun, bu suçlarla ilgili olarak yeniden kurulan hükümlerin hukuksal açıdan bir değer taşımadığı anlaşılmakla, kesinleşen bu hükümler temyiz incelemesi dışında tutulmuştur.

3-Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 62, 51/2, 59, 31, 33; 456/1, 457/1, 59; 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve 765 Sayılı TCK.nun 59. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu,bozmaya uyularak kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin teşebbüsün derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

“Mağdur ...’yı kasten yaralama” ve “6136 sayılı Kanuna muhalefet” suçları yönünden, kesinleşen hükümlerin lehe olduğu kabul edildiği halde uyarlama talebinin reddine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı biçimde yeniden hükümler kurulduğu görülmekle,

CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;