Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/449 K.2012/2938

1- Sanık hakkında kurulan 12.05.2010 tarihli hüküm 13.05.2010 tarihli dilekçeyle sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/02/2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, sanığın 31.01.2011 tarihli dilekçe ile cezanın onaylanmasına yönelik istemi temyizden vazgeçme olarak kabul edilmekle, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2- Cumhuriyet Savcısının yasal sürede verdiği 17.05.2010 tarihli dilekçesiyle yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükmü sanık lehine temyiz ettiğini belirttiği halde, yasal süreden sonraki 11.06.2010 tarihli dilekçesinde ayrıca öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden yargılama giderlerine ilişkin olarak aleyhe temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, Cumhuriyet Savcısının Kasten İnsan Öldürmeye Teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik yasal süreden sonraki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, bu hükmü temyiz kapsamında görerek düzeltilerek onanması yönünde görüş bildiren tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

3- Nitelikli Yağmaya Teşebbüs suçundan kurulan hükmün Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi üzerine incelenmesinde;

Oluşa, dosya içeriğine ve aksi kanıtlanamayan savunmaya göre; mağdurun yanında bir süre çalışan sanığın alacağını alabilmek maksadıyla mağduru bıçakladığı, hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz kapsamı dışında kalarak kesinleştiği olayda; 5237 sayılı TCK.nun 150/1 maddesindeki düzenleme de dikkate alındığında, sanığın yağma kastının bulunmadığı anlaşıldığı halde, beraatine karar verilmesi yerine, oluşa ve dosya kapsamına uymayan gerekçeyle yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,