KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2011/4706 E., 2011/5219 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Eylül 2011
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'ı kasten öldürmekten, ...'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (İSTANBUL) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/12/2010 gün ve 347/446 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Sanık müdafiinin yasal süresinden sonra bulunduğu temyiz isteminin reddine karar verilmiş, temyiz incelemesi, sanık ve maktulden müdahiller ... ve ... vekilinin temyiz istemleri üzerine yapılmıştır.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "kasten öldürme" ve "öldürmeye teşebbüs" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, müdahiller vekilinin suçun niteliğine, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
Hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK.nun 53/1-c maddesi uyarınca "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığan sadece kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğine, alt soyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, alt soy ayırımı yapmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verildiği görülmekle,
CMUK.nun 322.maddesindeki yetkiye dayanılarak;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/4706, K. 2011/5219, 16 Eylül 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama