Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/4811 K.2012/3497

1-Sanığın mağdurlar Cihan ve A. E.'i kasten yaralama suçlarından kurulan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümler yönünden;

Söz konusu hükümler, temyize tabi kararlardan olmayıp, 5271 sayılı CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan, sanık müdafiinin temyiz istemi itiraz mahiyetinde kabul edilerek, bu hususta merciince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ahmet'in kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiilerinin yasal savunmaya vesaireye; katılanlar vekilinin tahrik bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a-Maktul Recep 23/02/1994 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle çocuk sayıldığından, sanığın eyleminin TCK.nun 82/1-e maddesine uyar nitelikte olduğu düşünülmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 81/1 maddesiyle hüküm kurulması,

B-Oluşa ve dosya içeriğine göre, maktulün kız kardeşini rahatsız ettiğini düşündüğü sanığı akşam vakti çağırdığı, karanlık bir yere geldiklerinde maktul ve birkaç arkadaşının sanığa saldırarak basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladıkları, yanındaki kırtasiyeden gelen mağdur A.

E. ve tanık Adnan tarafından kavganın aralandığı sırada, sanığın bıçağını çekerek maktulü üç isabetle bıçaklayıp öldürdüğü olayda, maktulün sanığı çağırarak olay yerine götürmesi, orada arkadaşlarıyla birlikte toplu olarak sanığa saldırıp yaralamaları üzerine sanığın eylemini gerçekleştirdiği anlaşıldığından, mağdurdan kaynaklanan ve tekrarlanan haksız hareketler sebebiyle, tahrikin ulaştığı boyut dikkate alınarak, tahrik nedeniyle 12-18 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, cezanın 18 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,