Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/5485 K.2013/5811

1- Gerekçeli karar başlığında sanığın tutuklama ve tahliye tarihlerinin yazılmamış olması mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

2- Olay günü mağdurun içinde yer aldığı grubun yolda karşılaştıkları sanık ve arkadaşına ters baktıkları gerekçesiyle sataşmaları üzerine başlayan kavgada karşılıklı olarak birbirlerini darp ettikleri, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanan sanığın olay yerinden ayrılarak ağabeyi olan ...'ı da yanına aldığı, tekrar mağdur ve arkadaşlarının yanına gelerek kavgayı devam ettirip mağduru bıçakla yaraladığı, mağdurun batın bölgesine aldığı tek darbe nedeniyle omentumda yaralanmaya yol açacak ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı olayda;

a) TCK'nu 61. maddesi dikkate alınarak, 1-3 yıl arasında ceza öngören TCK.nun 86/1 maddesinin uygulanmasında, makul bir ceza tayini yerine temel cezanın yazılı şekilde 1 yıl hapis olarak belirlenmesi,

b) Haksız tahrik nedeniyle verilecek cezadan 1/4 ile 3/4 aralığında indirim öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, sanık lehine asgari oranda indirim yapılması yerine, 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim miktarına, lehe hükümlerin ve CMK’nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile;

Sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK'nun 87/1-son cümlesi uyarınca yapılan arttırım sırasında CMK'nun 232/6. maddesi uyarınca uygulama maddesinin gösterilmemesi yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;