Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/5580 K.2011/6717

A. (M.) O.'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanıklar C.. B.., G.. B.. ile A.. B..'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (KOZAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17/12/2010 gün ve 194/205 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar müdafii taraflarından istenilmiş, sanık Göral müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Hükmedilen ceza miktarına göre, sanık Göral müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir.

2-Sanık Göral'ın Kozan Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2004 tarih ve 29/105 sayılı ilamı uyarınca, 765 sayılı TCK.nun 456/4,457/1,81/2 maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasına mahkum olduğu, mahkumiyet kararının 05/05/2004 tarihinde kesinleştiği ve 21/12/2004 tarihinde infaz edildiği, bu ilamın tekerrüre esas olduğu anlaşıldığı halde, 765 sayılı TCK.nun 81. Maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Göral, Aydın ve Ceyhun’un suçlarının sübutu kabul, sanık Aydın yönünden cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Dosya kapsamına göre, amca çocukları olan sanıklar Göral, Aydın ve Ceyhun’un olay gecesi yolda gördükleri, önceden sanık Göral’la aralarında husumet bulunan mağdur Mehmet’i, sanık Ceyhun’un yönetiminde bulunan otomobile, evine bırakmak bahanesiyle aldıkları, aralarındaki husumetin sona erdiğini düşünen mağdur Mehmet’in otomobile binmekte sakınca görmeyip, sanık Göral’ın yanına arka koltuğa oturduğu,

sanık Aydın ise aracın sağ ön koltuğunda bulunduğu halde tarafların hep birlikte yola çıktıkları, aracın kendi evine değil de cezaevi istikametine doğru hareketlendiğini farkeden mağdur Mehmet’in, “nereye gidiyoruz” demesiyle birlikte önce sanık Göral’ın, daha sonra da sanık Aydın’ın ellerindeki ele geçirilemeyen kesici-delici aletlerle mağdur Mehmet’i bıçaklamaya başladıkları, Adli Tıp Kurumu Adana Grup Başkanlığının 13.12.2005 tarihli raporu uyarınca, mağdur Mehmet’in en az bir adet göğse nafiz, iç organ ve büyük damar yaralanmasına yol açmayacak, göğüs sağda cilt altı amfizemine ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralandığı,

diğer on altı adet kesici delici alet yarasının, cilt - cilt altı kesisi niteliğinde olup, hayati tehlikeye neden olmadığı, aracın durmasıyla birlikte mağdurun araçtan inip kaçarak arkadaşı tanık Rahmi’nin evine sığındığı, on yedi adet kesici-delici alet darbesi alarak güçsüz duruma düşen mağduru rahatlıkla yakalama imkanı bulunan sanıkların, mağdurun peşine düşmeyerek eylemlerine kendiliklerinden son verdikleri olayda,

A.Sanıklar ve mağdurun olay anındaki konumları, darbelerin şiddeti, yaraların niteliği, engel halin bulunamaması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten yaralama suçundan, 765 Sayılı TCK ile 5237 Sayılı TCK.nun olayla ilgili bütün hükümlerinin alınarak, yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan Kanunun belirlenmesi ve ona göre uygulama yapılarak hükümler kurulması yerine, suçların niteliğinde hataya düşülerek yazılı biçimde öldürmeye teşebbüs suçundan hükümler kurulması,

B.Kabule göre,

a)Sanıklar hakkında 765 sayılı TCK.nun 62. maddesinde düzenlenen tam teşebbüs hükmünün uygulanması yerine, yazılı biçimde aynı Kanunun 61. maddesinde düzenlenen eksik teşebbüs hükmünün uygulanması,

b)Sanık Göral’ın, Kozan Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2004 tarih ve 29/105 sayılı ilamı uyarınca, 765 Sayılı TCK.nun 456/4, 457/1, 81/2. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasına mahkum olduğu, mahkumiyet kararının 05.05.2004 tarihinde kesinleştiği ve 21.12.2004 tarihinde infaz edildiği, bu ilamın tekerrüre esas olduğu anlaşıldığı halde, 765 sayılı TCK.nun 81. maddesinin uygulanmaması,