Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/5670 K.2011/5877

Kastın aşılması suretiyle Veli Tuncer'in ölümüne sebebiyet vermekten sanık A.. H..'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (KARŞIYAKA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/11/2010 gün ve 198/302 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 30/01/2008 tarih ve 5848/464, 06/04/2010 tarih ve 1413/2075 sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; sanık Adem'in maktule yönelik yumruk ve kafa darbeleri ile vurmaya devam ettiği sırada, vurulan darbenin etkisiyle geri geri giderken kaldırıma takılıp dengesini kaybederek yol kenarındaki iki metre yüksekliğindeki boşluğa düşen ve sert zemine başını çarpan maktulün, olayın olağan seyri içinde ve düşme sonucunda meydana gelen kubbe ve kaide kırıkları ile birlikte travmatik subaraknoidal kanama ve yaygın beyin kontüzyonları sonucu öldüğü gözönüne alındığında,

ölümün gerçekleşmesi açısından eklenen bir sebep bulunmadığının tespit edildiği olayda, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nun 448 maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 452/1 maddesindeki suçu oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK.nun 86/1 maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 87/4 fıkra 1. cümle esas alınarak yapılacak karşılaştırma ile lehe yasanın tespiti, cezaların eşit çıkması halinde ise, 5237 sayılı TCK.nun 53 maddesinin 765 sayılı TCK.nun 31. maddesine göre lehe olduğu gözetilerek uygulamanın ona göre yapılması yerine,