Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/5792 K.2011/6712

Adam öldürmek, kavgada korkutmak maksadıyla silah boşaltmaktan, izinsiz silah taşımak suçlarından sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak öldürmeden TCK.nun 82/1-a,62.maddeleri gereğince hükümlülüğüne, kavgada korkutmak maksadıyla silah boşaltmaktan ve izinsiz silah taşımak suçlarından CMK.nun 231.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair (ZİLE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/12/2010 gün ve 482/482 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun, 17.06.2008 gün ve 142/171 sayılı kararında da belirtildiği gibi, bir nevi infaz yargılaması olan uyarlama yargılamasının, sonraki yasanın lehe sonuç doğurup doğurmadığının saptanması, lehe ise bu yasanın uygulanması ile sınırlı kendine özgü özellikleri gözetildiğinde;

bu yargılama faaliyetinde hükümlünün duruşmaya davet edilmesi ve usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen duruşmaya gelmemesi ya da aramalara rağmen bulunamaması veya tebligat yapılamaması halinde, yokluğunda duruşmaya devam edilerek karar verilebileceğinden, dosya kapsamına göre hükümlü hakkında olay yargılaması yapılmasını gerektirir bir durum da olmadığından, hükümlünün talimat yolu ile bozmaya karşı diyeceklerinin sorulması sırasında müdafi bulundurulmaması bozma nedeni yapılmamış, tebliğnamenin aksi görüşle bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

2- “Kavgada silah boşaltmak” ve “6136 sayılı Kanuna muhalefet” suçları yönünden;

5271 sayılı CMK’nun 231/5.maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler, aynı Kanunun 231/12.maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sözkonusu hükümlerin itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüştür.

3- “Tasarlayarak öldürme” suçu yönünden,