KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2011/5979 E., 2013/7200 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2013
- Tebliğname No
- 1 - 2011/175388
- Mahkemesi
- Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi ve no
- 22/12/2010, 2009/230 (E) ve 2010/233 (K
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İ.. K..'in mağdur Şaban'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına ilişen, katılan vekilinin haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; aralarında önceye dayalı anlaşmazlık bulunan mağdur ile sanık arasında olay günü yaşanan kavga sırasında, kayınbiraderi olan mağdurun kendisine yumruk atmasının ardından başlayan boğuşma sırasında, sanığın üzerinde taşıdığı bıçakla mağduru yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda;
1-Mağdurdan sanığa yönelik olarak gerçekleştirildiği belirtilen, tahrik oluşturan haksız eylemlerden ötürü sanık hakkında verilecek cezadan 1/4 ile 3/4 aralığında indirim öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, sanık lehine asgari oranda indirim yapılması yerine 1/2 oranında indirim yapılarak yazılı şekilde eksik ceza tayini,
2-Kabul ve uygulamaya göre ise; hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrada, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilirken, belirtilen hak yoksunluklarının diğer kişiler yönünden cezanın infazı tamamlanıncaya kadar devamına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/5979, K. 2013/7200, 2 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama