Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/6474 K.2013/8200

2- 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Hakkında aynı suç nedeniyle soruşturma yapılan ve evrakı tefrik edilen ... ile ilgili ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 137-42 sayılı dosyasının Dairemizin 2013/5849 nolu sırasında kayıtlı olduğu, Mahkemece söz konusu dosyanın onaylı örneğinin denetime imkan verecek şekilde dosya arasına alındığı, Dairemizin 2013/5849 esas sayılı dosyası ile bu dosyanın temyiz incelemesinin birlikte yapıldığı, hukuki ve fiili irtibat bulunan bu dosyalarda tüm delillerin toplandığı ve dosyalar arasında delil farklılaşmasının bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamenin her iki dosyanın birleştirilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğine ilişkin bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten silahla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre, mağdurdan sanığa yönelik, haksız tahrike sebebiyet verecek söz ve davranış bulunmadığı halde sanık hakkında haksız tahrik hükmü uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

.../...

s-2-

3- Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten öldürme suçuna teşebbüsten ve mağdur ...'i kasten silahla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde; a) Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten silahla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin sübuta, CMK'nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

sanığın belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK'nın 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini sadece kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;

kurulan hükümde sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulandığı bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, "sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a,b,c,d,e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet,

vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,