KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2011/6705 E., 2012/1802 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürme
- Hüküm
- TCK.nun 81/1,29/1,62/1 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası.
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
1-Sanık ... bulunamadığından dosyası tefrik edildiği anlaşılmakla, adli emanetinin 2008/3805 ve 2009/2 sırasında kayıtlı olan sigara izmaritleri ve kan numunelerinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki düzeltme öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçunun niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin sübuta, suç vasfına vesaireye, katılanlar vekilinin suç vasfına, tahrikin bulunmadığına, takdire vesaireye, Cumhuriyet Savcısının tahrik olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
A)Sanıklar ... ve ...'nın kasten öldürme suçunu iştirak halinde işlediklerinden, temel cezalandırma maddesi olan TCK 81. maddesinden önce gelmek üzere “TCK 37/1.maddesi yollamasıyla” ibaresinin eklenmesine, karar verilmek suretiyle, CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
B)Sanık ... hakkında kasten insan öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;
a-Diğer sanıkların arkadaşı olan sanık ...'ya yönelik maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı halde lehine TCK.nun 29.maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,
b-Sanığın eylemini diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde işlediğinden hükümde 37/1. maddesine yer verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/6705, K. 2012/1802, 14 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama