Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/6979 K.2011/6223

Kasten adam öldürme, kanun dışı örgüt üyesi olmak, taşıt araçlarına silahla ateş etmek suçlarından Samsun Ağır Ceza Mahkemesinin 17/09/1984 tarihli ve 1984/129 sayılı içtima kararı ile 18 yıl ağır hapis, 3 yıl 8 ay hapis ve 9.666 Türk lirası ağır para cezasına hükümlü H..

K..'un, bu cezasının infazı sırasında 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun geçici l/c maddesi uyarınca 13/04/1991 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliyesine dair Sakarya Ağır Ceza Mahkemesinin 13/04/1991 tarihli ve 1991/129 müteferrik sayılı kararını müteakip, hükümlünün deneme süresi içerisinde 18/07/1997 tarihinde işlediği esrar satmak suçundan dolayı Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/12/1997 tarihli ve 1997/262 esas 1997/332 sayılı kararı ile 3 yıl 4 ay ağır hapis cezasına mahkum olması sebebiyle,

765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 17. maddesi gereğince şartla salıverilme kararının geri alınarak ikinci suçun işlendiği 18/07/1997 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 15/08/2004 tarihleri arasındaki bakiye cezasının aynen infazına ilişkin Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/08/1998 tarihli ve 1998/146 değişik iş sayılı kararının infazı sırasında, bakiye ceza ile ikinci suçundan verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının toplanarak,

toplam ceza üzerinden 10 yıl indirilmek suretiyle 22/12/2000 tarihinde yürürlüğe giren 4616 sayılı 23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıverilmeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun uyarınca 27/10/2001 tarihinden geçerli olmak üzere sanığın şartla tahliyesine ilişkin Trabzon Ağır Ceza Mahkemesinin 07/11/2001 tarihli ve 2001/587 değişik iş sayılı kararını kapsayan infaz dosyası incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/02/2002 tarihli ve 2002/6-43-151 sayılı kararında da belirtildiği üzere, şartla salıverilmenin geri alınmasına sebebiyet veren esrar satmak suçunun 4616 sayılı Kanun'un 1. maddesinin 5. fıkrası (a) bendinde sayılan kapsam dışı suçlardan olması karşısında, her iki cezanın da anılan Kanun'dan istifade etmelerinin mümkün olmadığı,

bakiye cezasının aynen, ikinci suçundan verilen cezanın da 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 19 ve ek 2. maddeleri çerçevesinde infaz edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 22/07/2011 tarih ve B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-55-4895-2011/9390/39720 sayılı istemlerine dayanılarak anılan kararın, 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/08/2001 tarih ve 2011/258360 sayılı tebliğnamesine bağlı dosyası Dairemize gönderilmekle okundu,

gereği konuşulup düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I.) O l a y :

Hükümlü H.. K.. hakkındaki dosya kapsamından:

1)Samsun 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.1983 tarihli ve 1982/235 esas, 1983/120 sayılı kararıyla, Kasten İnsan Öldürmek suçundan 765 sayılı TCK.nun 448/1, 51/1 maddeleri uyarınca 18 sene ağır hapis; 3. Ordu ve Sıkıyönetim Komutanlığı 1 Nolu Askeri Mahkemesinin 28.12.1983 tarih ve 1981/446 esas, 1983/237 sayılı kararıyla 765 sayılı TCK.nun 64/1 maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 264/7,264/8 ve 6136 sayılı Yasanın 13/1, 765 sayılı TCK.nun 71 ve 72. Maddeleri uyarınca 3 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği;

2)Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/09/1984 tarih ve 1984/129 Müt. Sayılı kararı ile, 18 yıl ağır hapis, 3 yıl 8 ay hapis ve 9,676 lira ağır para cezalarının ayrı ayrı ve tamamen infazına şeklinde toplanmasına karar verildiği;

3)Cezanın infazı sırasında; Sakarya Ağır Ceza Mahkemesinin 13/04/1991 tarih ve 1991/129 Müteferrik sayılı kararı ile hükümlünün, 3713 sayılı Yasanın geçici 1/c maddesi uyarınca 13/04/1991 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliyesine karar verildiği;

4)Deneme süresi içinde 18/07/1997 tarihinde işlemiş olduğu uyuşturucu maddelerden esrar satmak suçundan dolayı Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02/12/1997 tarih ve 1997/262 esas, 1997/332 sayılı kararıyla 765 sayılı TCK.nun 403/5, 59/2 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği;

5)Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/08/1998 tarih ve 1998/146 Değişik İş sayılı kararıyla; hükümlünün koşullu salıverilmesinin 18/07/1997-15/08/2004 tarihleri arasındaki sürenin aynen ve tamamen çektirilmesine karar verildiği;

6)Trabzon Ağır Ceza Mahkemesinin 07/11/2001 tarih ve 2001/587 Değişik İş sayılı kararıyla, hükümlünün 4616 sayılı Yasa kapsamı dışında kalan suçundan yattığı süre ve yasadaki 10 yıllık indirim göz önüne alındığında, 4616 sayılı Yasanın 1/6 maddesinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi karşısında hükümlünün 27/10/2001 tarihi itibariyle şartla tahliyesine karar verildiği ve bu karar üzerine hükümlünün 07/11/2001 tarihinde tahliye edildiği;

7)Trabzon Ağır Ceza Mahkemesinin 07/11/2001 tarih ve 2001/587 Değişik İş sayılı şartla tahliye kararının kaldırılması yönündeki talebin reddine ilişkin Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/04/2011 tarih ve 2011/159 Değişik İş sayılı kararına yönelik itirazın, Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/05/2011 tarih ve 2011/187 Değişik İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği;

Anlaşılmıştır.

II.) Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamı: 4616 sayılı Yasayla öngörülen on yıllık indirimin uygulanabilmesi için, gerek aynen infazı gereken cezanın ilişkili olduğu suçun ve gerekse koşullu salıvermenin geri alınmasına neden sayılan suçun zaman ve suç türü itibariyle 4616 sayılı Yasa kapsamında olması gerektiğinden, hükümlünün ikinci işlemiş olduğu Uyuşturucu Maddelerden Esrar Satmak suçunun 4616 sayılı Yasanın kapsamında bulunmadığından itirazın reddine ilişkin Mahkeme kararının yerinde olmadığına ve bozulmasına ilişkindir.

III.) Hukuksal değerlendirme:

Öğretide “olağanüstü temyiz” olarak da isimlendirilen yasa yararına bozma yasa yolunun koşulları ve sonuçları 5275 sayılı CMK.nun 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiştir.

4616 sayılı Yasanın 4758 sayılı Yasayla değişik 1. maddesinin 2. bendi uyarınca, tabi oldukları infaz hükümlerine göre çekmeleri gereken toplam cezalarından on yıllık indirim yapıldıktan sonra ceza süresi dolmuş olanların, iyi halli olup olmadıklarına bakılmaksızın, toplam cezaları (içtimalı) on yıldan çok olanlar kalan cezalarını çektikten sonra koşullu salıverilirler hükmüne yer vermiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/02/2002 tarihli ve 2002/6-42-156 sayılı kararında da açıklandığı gibi, koşullu salıverilmeye esas alınan ilk suçun ve gerekse koşullu salıverilmenin geri alınmasına neden olan ikinci suçun, süre ve diğer koşulları yönünden 4616 sayılı Yasanın kapsamında bulunması halinde:

a)Koşullu salıverilme kararının geri alınması ile aynen infazına karar verilen ilk suçun cezasının tümüyle;

b)Koşullu salıverilme kararının geri alınmasına neden olan ikinci suç için 647 sayılı Yasanın 19 ve ek 2. maddeleri uygulanarak belirlenecek infazı gereken sürenin;

Toplamı üzerinden 4616 sayılı Yasanın 4758 sayılı Yasa ile değişik hükümleri uyarınca yapılan on yıllık sürenin indirilmesinden sonra kalan sürenin çektirilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamanın ışığında dosya kapsamına göre; hükümlünün durumu değerlendirildiğinde;

Yukarıda olay bölümünde ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; hükümlünün koşullu salıverilmesinin geri alınmasına neden olan ikinci suçu 4616 sayılı Yasa kapsamı dışında kaldığından, hükümlünün cezasından 10 yıllık indirim yapılmasına da imkan bulunmamaktadır.

Dolayısıyla; Koşullu salıverilme kararının geri alınması ile aynen infazına karar verilen ilk suçun cezasının tümüyle, koşullu salıverilme kararının geri alınmasına neden olan ikinci suç için verilen cezanın ise 647 sayılı Yasanın 19 ve ek 2. maddeleri uyarınca belirlenecek infazı gereken süre üzerinden çektirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenlerle, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, usul ve yasaya aykırı olan Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/05/2011 tarih ve 2011/187 Değişik İş sayılı hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

IV.) Sonuç ve karar: