Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/7193 K.2011/6505

ve izinsiz silah taşımak

Adam öldürmek, adam öldürmeye teşebbüs ve izinsiz silah taşımak suçlarından sanık M.. B.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak öldürmeye teşebbüsten TCK.nun 81/1,35/2,62.maddeleri gereğince hükümlülüğüne, adam öldürmek ve izinsiz silah taşımaktan uyarlama talebinin reddine dair (GİRESUN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/07/2010 gün ve 181/213 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 tarih ve 2008/1-89 esas, 2008/158 karar sayılı ilamında belirtildiği gibi uyarlama yargılamasının amacı, kesinleşmiş hükümde suç olduğu saptanan olaya ilişkin lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması ile sınırlı olduğundan, yeniden bir olay yargılaması yapılmasını gerektiren ayrıksı durumlar dışında, önceki yargılamada iddia ve savunma olarak ileri sürülen görüşler ile delillerin tartışılması ve değerlendirilmesine gerek bulunmamakla birlikte sonradan yürürlüğe giren yasaya göre kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde,

5271 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının 230.maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, bunun nitelendirmesinin yapılması ve buna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeksizin, hükmün gerekçesiz bırakılması,

B) Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17/04/2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra, cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK.nun 68-77.maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;