KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2011/741 E., 2011/1920 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2011
- Tebliğname
- 1-B/2010/329682
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'i kasten öldürmekten sanıklar ..., ... ile ...'in bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (KOCAELİ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.04.2010 gün ve 318/123 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından da istenilmiş, sanıklar ... ve Oğuz müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar ... ve Oğuz haklarında duruşmalı, sanık ...'ın temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ve ...’ın kasten insan öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, gerekçenin yetersiz olduğuna, delillerin takdirinde hata yapıldığına, sübuta, sanığın beraat etmesi gerektiğine, suç vasfına,
39.maddenin uygulanması gerektiğine, tahrikin varlığına vesaireye, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sübuta, sanığın beraat etmesi gerektiğine, 39.maddenin uygulanması zorunluluğuna, tahrikin varlığına vesaireye, sanık ... müdafiinin kararın hukuka aykırı olduğuna, delillerin takdirinde hata yapıldığına, sübuta, suç vasfına, öldürme kastının bulunmadığına, tahrikin varlığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/741, K. 2011/1920, 30 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama