KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2011/7428 E., 2012/1245 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2012
- Tebliğname No
- 3/B - 2010/315542
- Mahkemesi
- Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi
- TARİHİ ve NO
- 10/06/2010, 2008/7 (E) ve 2010/226 (K
- Suç
- Yaralama
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Derviş ve Behzat'ın suçlarının sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar Derviş müdafiinin sübuta, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık Behzat müdafiinin sübuta, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
a) Mağdura ait dükkanına birlikte giden sanıklardan Behzat'ın sopayla, sanık Derviş'in bijon anahtarıyla hedef gözeterek mağdurun kafasına vurmak suretiyle hayati fonksiyonlarına etkisi ağır (4) derece niteliğinde sol parietal kemikte çökme kırığına, sol kemikteki kraniektomi defekti alanı itibariyle organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ve hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verdikleri, mağdurun yere yığılması üzerine sanıkların sonuç aldıklarını düşünerek mağdurun yanından ayrıldıkları olayda; yara yeri ve niteliği, hedef alınan vücut bölgesi ve meydana gelen zarar dikkate alındığında, sanıkların eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğundan öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
b) Kabule göre de; sanıklar hakkında mağdur Abdülkadir'i kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde sanıklara ek savunma hakkı verilmesi gerektiği düşünülmeden TCK 87/1-son fıkrasının uygulanarak ve cezanın 5 yıla çıkarılması sırasında uygulama maddesi olan 87/1-son fıkrasının hüküm fıkrasında gösterilmeyerek hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 226, 232/6. maddelerine aykırı davranılması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/7428, K. 2012/1245, 28 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama