Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/7493 K.2012/6660

a) 5237 sayılı TCK.nun 81, 62, 53 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis, b) TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53 maddeleri gereğince 5 yıl hapis, 2- Sanıklar ... ve ... haklarında kasten öldürmeye yardım suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar ... ve ... müdafiinin, sanıklar hakkında verilen beraat kararlarına ilişkin gerekçeye yönelik olmayan temyizinde hukuki bir yararı bulunmadığından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. 2- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan ceza miktarına göre, sanık müdafiinin bu suçla ilgili olarak yaptığı duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul

...

Selim'i kasten öldürme suçunun ve mağdur ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'ın maktule yönelik suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,

sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, maktule yönelik suçunun vasfına, yasal savunmaya, yasal savunmada sınırın aşılmış olduğuna, haksız tahrikin varlığına yönelen, katılanlar vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının sanıklar ... ve ... suçlarının sübutuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar ... ve ... maktul ...'i kasten öldürmeye yardım etmek suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), B) Sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik eyleminin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur ...'un ağabeyi maktul ...'in, arsa sahibi sanık ..., müteahhidi tanık ... olan arazide yapılacak inşaatın mimarı olduğu, sanık ...'ın, maktulün çizdiği projenin bazı kısımlarında tadilat istediği, ancak maktulün, mevzuata aykırı olduğu gerekçesiyle değişikliği kabul etmediği, telefonla yaptıkları görüşmelerde sanığın, maktule hakaret ve tehditlerde bulunduğu, olay günü durumu konuşmak için maktulü ...'den ... çağırdığı, maktulün, yanına kardeşi mağdur ...'u da alarak Manisa İline hareket ettiği, yoldaki telefon görüşmelerinde de sanık ...'ın hakaretlerini sürdürdüğü,

sanığın bürosuna varan maktul ve mağdur ile sanık ... ve oğulları sanıklar ... ve ... arasında başlayan karşılıklı tartışma ve küfürleşmenin kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanık ...'ın, tabancayla mağdur ...'u hedef alarak başına doğru ateş ettiği, mağdurun sakınması üzerine merminin tavanla duvarın birleştiği yere isabet ettiği, sanık ...'ın bu kez mağdurun kasık bölgesine ateş ederek femoral ven yaralanmasına sebebiyet verip yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, yine maktul

... Selim'in göğüs, kalça ve ayak bölgelerine üç el ateş ederek öldürdüğü olayda; kullanılan vasıtanın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, yaranın niteliği, aynı kavga ortamında mağdurun ağabeyi maktulü de 3 el ateş ederek öldürmüş olması da dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, öldürmeye teşebbüs yerine, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde yaralama suçundan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin ve sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 19.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

19.09.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ve ...’ın yokluklarında 20.09.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.