KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2011/76 E., 2011/419 K.·Tebliğname : 1-B/2010/304073
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2011
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
...'i kasten öldürmekten, ...'i de öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KIRŞEHİR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27/11/2007 gün ve 76/153 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümde, sanığın kasıtlı suçtan mahkum olduğu, 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin 5.fıkrasının (a) bendi uyarınca hakkında aynı Kanunun 5728 sayılı Yasa ile değişik 5.fıkrasında düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması mümkün görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
2) Öldürdüğü ... ve öldürmeye teşebbüs ettiği ...'in, başka öldürme suçundan yakalamalı olan sanığa haksız eylem oluşturan herhangi bir söz ve davranışı saptanamadığı halde, sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle her iki suçtan da eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3) Sanık hakkında kasten öldürme suçunda sabıkası nedeniyle TCK.nun 58.maddesinde düzenlenen tekerrür hükümleri uygulandığı halde, 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
4) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın, maktul ...'ı kasten öldürme, mağdur-katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliklerini tayin, tüm suçlar bakımından takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin mevcut bulunmadığı takdir olunmuş, savunmaları
.../...
TEBLİĞNAME : 1-B/2010/304073
...
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/76, K. 2011/419, 3 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama