KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2011/8144 E., 2012/2010 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2012
- Tebliğname No
- 1 - 2011/229096
- Mahkemesi
- İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi ve no
- 22/03/2011,2008/180 (E) ve 2011/118 (K
- Suç
- Netilikli insan öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğu cinsel istismara teşebbüs.
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Sanık Ahsen hakkında nitelikli insan öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğu cinsel istismara teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;
A) Sanık tarafından cezaevinden gönderilen 22.03.2011 tarihli dilekçede, çocukluğundan beri psikolojik sorunları nedeniyle tedavi gördüğüne, kulağına gelen seslere göre hareket ettiğine ve hayaller gördüğüne yönelik beyanları ile sanık müdafii tarafından da sanığın cezai ehliyetinin araştırılmasının istenmesi karşısında; sanığın önceki tarihli rapor ve tedavi evraklarının araştırılarak dosyaya eklenmesi, sanığın adli tahkikat dosyası ile birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek Gözlem İhtisas Dairesinde müşahadeye tabi tutulup, buradan alınan raporla birlikte Adli Tıp 4. İhtisas Kuruluna gönderilerek "işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı, bu
fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına" dair rapor alınması, alınan raporlar arasında çelişki bulunması halinde ise Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
B) Sanık hakkında çocuğu cinsel istismara teşebbüs suçundan, 5237 sayılı TCK.nun 103/1-a ve 103/4.maddeleri gereğince cezalandırılması için kamu davası açıldığı ve Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaasında da aynı maddelerin uygulanmasını talep ettiği anlaşıldığı halde, ek savunma hakkı verilmeden sanığın 5237 sayılı TCK.nun 103/2-4, 35.maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle CMK.nun 226.maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2011/8144, K. 2012/2010, 21 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama