Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/8212 K.2013/7142

5237 sayılı TCK (86/1-3e, 87/1-a-d, 62, 53), (86/2, 21/2, 3e, 62, 53) maddeleri uyarınca; (5 yıl 15 ay hapis cezası), (3 ay 22 gün hapis cezası) cezalandırılmasına 2- Sanık ... hakkında; TCK.nun 25/1 maddesi uyarınca beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılan-sanık ... müdafiinin, 14/04/2011 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik olarak yasal bir haftalık süresi içerisinde sanık müdafii sıfatıyla temyiz isteminde bulunduktan sonra 03/05/2011 tarihinde hükmü bu kez katılan sıfatıyla da temyiz ettiği anlaşılmakla; sanık ... müdafiinin, CMUK’nun 310. maddesi uyarınca yasal bir haftalık süreden sonra "katılan" sıfatıyla yaptığı temyiz isteminin, CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ... hakkında, mağdur ...'i olası kastla yaralama suçundan kurulan hükümde, TCK’nun 86/2 maddesi gereğince temel ceza belirlenip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle aynı kanunun 86/3-e maddesi gereğince artırım yapıldıktan sonra olası kast nedeniyle aynı kanunun 21/2 maddesi gereğince cezadan indirim yapılması yerine, maddenin düzenleme amacına aykırı olarak, TCK’nun 86/2 maddesiyle temel ceza belirlendikten sonra olası kast hükmü uygulanarak cezadan indirim yapılması, sonuç ceza değişmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten yaralama, mağdur ...’i olası kastla yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur ...'a yönelik eylemi ile mağdur ...'e yönelik suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdur ...'i olası kastla yaralama suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında mağdur ...'i olası kastla yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; Çobanlık yapan sanığın, olay günü köpeğinin, mağdur ...'a ait köpeklerle kavga ederek yaralandığını görmesi üzerine, evden tüfeğini alarak mağdur ...'un hayvanlarını otlattığı yere gidip, tüfekle mağdur ...'a iki el ateş ederek, mağduru sağ omuz ve sol el bölgesinden vurduğu, mağdurun almış olduğu av tüfeği saçma isabeti sonucu, yaşamını tehlikeye sokmayacak, sol elde parçalı kırığa ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak nitelikte yaralandığı olayda,

Hedef alınan vücut bölgeleri, atış mesafesi, kullanılan aletin elverişliliği, yaraların yeri ve niteliği dikkate alındığında, sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; Mağdur ...’un dosya içerisinde mevcut, Kütahya Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenmiş, 12/05/2010 ve 21/10/2010 tarihli adli raporlarında, mağdurda mevcut yaralanmaların yaşamını tehlikeye sokmadığının belirtilmesine rağmen, sanık hakkında TCK.nun 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca tayin olunan cezadan, hayati tehlike geçirdiğinden bahisle TCK.nun 87/1-d maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle hüküm kurulması,