Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/8436 K.2012/1160

1) Gerekçeli karar başlığında sanıklardan K.Ç. gösterilmemesi, mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

2-a) Sanıklardan Selahattin’in kasten öldürme ve kasten yaralama suçları yönünden; Gerekçeli kararın Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK.nun 34, 230 ve

232.maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması, gerekçe bölümünde delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde ayrı ayrı gösterilmesi ve hangisinin hangi sebeple diğerine üstün tutulduğunun belirtilmesi, ulaşılan kanaat ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunların nitelendirilmesi ile maktul ve mağdurlardan kaynaklanan ve tahrik oluşturan haksız fiilinin nelerden ibaret olduğunun karar yerinde açıkça gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, Dairemizin 18/10/2010 tarihli bozma ilamı ile ortadan kalkan önceki hükmün gerekçesiyle yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanık Faruk’un mağdur Cengiz’e yönelik kasten yaralama suçu yönünden; gerekçeli kararın 8. sayfasında “… bu sanığın … Cengiz Taşlıcukur’un yaralanması eylemine herhangi bir şekilde katılmadığı sonuç ve kanaatine varılmakla … beraatine karar verilmiştir.” denildiği halde, hüküm fıkrasında sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılması,